اونجا از رفتار و کردار احمقانه آدمهایی که بسته به موقعیت تاریخی و مناسبت خاص خیال می کنن آدم شدن شکایت کردم

این شکایتم به دو دلیله

اول اینکه هیچ تاریخی ، هیچ روزی و هیچ مناسبتی قرار نیست معجزه کنه و اگه کسی توهم معصیت داره این توهم رو از اون پاک کنه

دومی که خیلی مهمتر از دلیل اوله اینکه چرا احساس معصیت داری ؟!  اگر گی هستی که فبها برو خودتو خوب بشناس و اینو بفهم که اون خدای کذایی هیچ کاری باهات نداره و هیچ توبیخی به خاطر گی بودن متوجه تو نیست ولی اگه گی نیستی و فقط داری ارضای شهوات می کنی پس آدم بس بی اهمیتی هستی

خیال نکن که این چند روزه محرم رو بری به تکایا و تعزیه به اون توهم آدم بودن میرسی

مشکل تو آدم بودن نیست

مشکلت ذهن بیمار و ناقصته

دقیقا در مورد این آدم ها یاد این بیت مولانا می افتم :

نفس اژدرهاست او کی مرده است

از غم بی آلتی افسرده است

نمی دونم میرسه اون روزی که ببینم آدمها از بند توهمات ابلهانه مقدس مآبشون رها شدن ؟! نمی دونم

لینک مطلب

اون هم تجربه هایی که برای اولین بار برام رخ دادن

اولیش که همون رفتن پیش محمد بود

برای اولین بار توی زندگیم بعد از  ۵  سال تونستم سرم رو بذارم روی شونه محمد

هر چند بیشتر از ۱۰ - ۱۲  دقیقه طول نکشید ولی همین مدت کوتاه . . . ه

سحر بلبل حکایت با صبا کرد

که عشق روی گل با ما چه ها کرد

تجربه دوم اون شب یلدایی بود که گذشت

شب یلدایی که هم مزخرف بود هم آموزنده و به تبع اون جذاب !!! شب یلدایی که تنهای تنها بودم

شب سختی بود

توی همچین شبهایی که همه کنار عزیزشونن ، من در دلم به یاد عزیزم بودم

این شب یلدا ، اولین تجربه از اون روزها و شبهایی بود که در طول زندگیم باید تجربه کنم

شبها و روزهایی که باید تنها باشم

تنها نفس بکشم

تنها شادی کنم

تنها گریه کنم

چقدر دوست داشتم اون شب کنار محمد بودم

ولی فقط حسرت بودن با محمد برام موند

حسرتی که همچین شبهایی برام تکرار خواهد شد

حسرتی که چون منشأش محمده باز برام عزیزه

برام مقدسه

و اما گویا این قصه داره به فاصله نزدیک تکرار میشه

این ۲ - ۳ روز تعطیلی که در پیشه

هم اتاقیام همشون دارن میرن شهرستان

و تنهایی نرفته داره برمیگرده

*

*

*

این روزها احساس گهی دارم

نمی دونم چرا اینطوری شد

حس می کنم دارم گند می زنم

نمی دونم ربطی به اون شبی داره که کنار محمد بودم یا نه

احساس می کنم عشقم آلوده شده

یه جورایی هوایی شدم

توی خیابون که راه میرم دارم همه رو دید می زنم

و وقتی با نگاه های سرد و بی روح مواجه میشم وضعم بدتر میشه

انگار با خودم یه جورایی کورس گذاشتم

انگاری می خوام ببینم اصلا برای کسی جذاب هستم یا نه

احساس می کنم به هیچکدوم از اون حرف هایی که در مورد عشقم به محمد میزنم پایبند نیستم

حس می کنم دارم بلوف میزنم

نمی دونم محمد داره این متنو میخونه یا نه

ولی امیدوارم این حرفام باعث نشه که خیال کنه من ندای دروغین سر دادم

فقط دارم از حسم میگم

از تفکرات تنهاییم

از دغدغه هام

خیلی آشفته ام

به هم ریختم

ذهنم نظم درست و حسابی نداره

نمی دونم چه غلطی دارم می کنم

نمی تونم درست فکر کنم

خوش بود گر محک تجربه آید به میان

تا سیه روی شود هر که در او غش باشد

نمی دونم دارم سیه رو میشم یا . . . ه

ولی هرچی که هست نمیخوام با زندگی محمد یا با آینده اش بازی کنم

لینک مطلب

و مخصوصا محمد حسین فهیم عزیز

اون دسته از دوستانی که بر محمد حسین خرده گرفتند بدونند که محمد حسین آدم بسیار باجرأتیه

جرأتی داره که خیلی از شماها ( البته با عرض پوزش ) هیچکدوم ندارید

حالا اون جرأته چیه ؟! الان میگم

من وقتی وبلاگم رو راه انداختم اولین کاری که کردم چند تا پست در مورد زندگی خودم زدم و تا اونجائیکه می تونستم اونجا با خودم صادق بودم

یه جورایی از طفره رفتن و بهانه جویی درونی خودم خسته شده بودم

از اینکه از خودم فرار کنم خسته شده بودم

بنابراین " جرأت " به خرج دادم و در مورد گذشته ام ؛ هرچند تاریک یا روشن حرف زدم و از این هم نترسیدم که دیگران در مورد من چه فکری می کنند
در مورد گی بودن من چه برداشتی می کنن
گی بودن منو زیر سوال می برن یا نه

مهم اینه که ما گی ها باید از خودمون فرار نکنیم

و محمد حسین این کار رو کرد

فکر نمی کنم براش دیگه مهم باشه دیگران در موردش چی فکر می کنن

فقط مهم باید این باشه که خودشو خوب بشناسه و حداقل خودش خودشو درک کنه

محمد حسین برای من برادری عزیز بود با پست اخیرش عزیزتر شد

افتخار می کنم به داشتن چنین دوست و برادری

و یه توصیه هم به همه دوستان دگرباش دارم

اولین قدم رهایی اینه که اول ازبند ذهن خودمون خلاص بشیم

پس در مورد گذشته تتون حرف بزنید

لینک مطلب

اسم فال که منو کشته بود!!! گرایش-نفوذ-کشش دوسویه-خواستگاری-تحریک-عشق بازی-نماد تاثیر متقابل
یکیتونم نماد دریاچه شادان وگشاده است-اون یکیم نماد کوه آسوده!!!!
حالا یه سری چیزای دیگم گفته بود که .... کلا خیلی خوش به حالت!!
البته بازم سعی کن دل هوایی نشی!چون ممکنه این دلدادگی به یه دگرگونی خاص تغییر کنه

گویا این دوست عزیز رفته از کتاب ئی چینگ ( تقریرات ) چین باستان برای من و محمد یه فال گرفته

اونی که دریاچه شادان و گشاده است ، خودم هستم که اساسا آدم بشاش و شادی ام مگر اوقاتی که دلتنگی میاد سراغم

حتی اون همکلاسیم هم یکی از مشخصه های اصلی منو شوخ و شنگ و بشاش و اکتیو بودن میدونه

اون کوه هم خب معملومه محمد قربونش برمه  که این آسودگیش منو بیچاره کرده  فدای اون آسودگیشم برم

ولی دوست عزیز نگرانم کردی که این دگرگونی چیه ؟!  هان

کلا ممنون به خاطر فال

ولی می خوام بگم به جای امید به فال باید زحمت کشید

باید عشق ورزید

باید دوست داشت

و باید سوخت

بسوز ای دل که تا خامی نیاید بوی دل از تو

کجا دیدی که بی آتش کسی را بوی عود آمد

لینک مطلب

تکیه کردن به کسی که همه زندگیته

کسیه که میخوای مرد زندگیت باشه

نمی دونی چه آرامشی داره

لینک مطلب